ŞİİRSELLER-POETIC

KADINLARI TANIRIM...

2011-11-26T15:43:00.000-08:00

Kadınları tanırım… Onları tanımak, yazıp-çizen bir erkeğin neşesini kaçıran bir özelliktir. Çünkü, onları tanıyınca, hüzünlerini, dertlerini de tanır ve gerçekte aradıkları, ama genellikle bulamadıkları şeyleri bilirsiniz. Sizin için güzel bir kadın, benim için, merkezinde kırılgan bir kalbin bulunduğu bir endişeler, hüzünler ve beklentiler yumağıdır. Kalbi esaslı bir şekilde kırılmamış bir kadın yoktur veya ben rastlamadım…

Birkaç kadın bir aradaysa ve orada telaşlı bir sohbet yoksa, orda hüzün vardır. Kadınlar konuşarak paylaşırlar; bir kadının hayatında uzun sessizlikler varsa, birisi onu dinlemiyor veya onu dinleyecek hiç kimsesi yok demektir.

Bir erkeğin en büyük sınavı, kadın kalbinin kırılgan olduğu gerçeğini her zaman aklında tutabilmenin güç oluşudur. Kadınların bazen yüzleri, bazen sesleri, bazen giyim tarzları veya başka bir özellikleri onların kırılgan birer kalp taşıdıkları gerçeğini göz ardı etmenize sebep olabilir. Hâlbuki bir kadına yapılan her yanlışta, öncelikle hasar verip-kırdığınız şey kalbi olacaktır. O, size kalbinin kırılmadığını söyleyebilir. Bu, onun acı çekmediği anlamına gelmez, bu, onun gururlu olduğu veya yaşamakta olduğu acıya alıştığı veya sizi üzmemek için acısını belli etmemeyi tercih ettiği anlamına gelir.

Bir kadının hayatına dâhil olup, sonra öylece çıkıp gidemezsiniz. Sizi hayatına dâhil etmişse, sizden veya sizin üzerinizden hayata dair umutları var demektir. Bunu size söylemeyebilir, ama onun ruhu budur. İlgisiz ve dimdik duruyorsa, aslında kendisini okuyamadığı içindir; gururundan dolayıdır veya hayal kırıklığına uğramamak içindir.

Bir kadın sizi seviyorsa, sadece tutkuyla sokuluyor gibi görünse de, her dokunuşunda kalbinizi arar. Sizin ona her dokunuşunuzda da, öncelikle onun kalbini aramanızı bekler. Size sevmeden dokunuyorsa, kendisine önceleri keyifli gelen, sonraları inciten bir süreç armağan etmiş olur. Birisine dokunması için onu sevmesi gerekmez, ama derin bir pişmanlık yaşamaması için, onu sevmiş olması gerekir.

Kadınları tanımamak onları incitmenize, onları tanımaksa sizin yorulmanıza sebep olur. Çünkü neşeli bir kadının, neşesinin bir kazanım ve kırılgan bir şey olduğunu bilirsiniz. Hele zarif bir duruşu varsa, bunun da bir bedeli vardır. Zarif kadınlar, çokça incinmiş kadınlardır; incinmiş olmaları, sanki zarafet halinin ayrılmaz yoldaşı veya kaçınılmaz bedelidir. Bundandır ki, bir kadındaki zarafet bana hep hüzün verir.

Güzellikleri kırılgandır, kolayca yaralanabilir, incinebilir. İnsan ağır bir yük taşıyabilir, ama göz bir çöpe tahammül edip-taşıyamaz. Bunun gibi, erkek estetiği ağır bir deformasyonu sindirebilir, ama kadın estetiği küçük deformasyonlara bile tahammül edemez. Bunlar, en azından kadının kendi zihninde bir sorundur. Bizler, yani görenler de, erkek estetiğine bakarken gösterdiğimiz toleransı, kadın estetiğine karşı gösteremeyiz veya gösteremiyoruz.

Kadınların sadece güzel yüzleri yoktur, uzun sohbetleri, dertleri, acıları, sıkıntıları, pişmanlıkları, derin tutkuları ve acayip bir aidiyet duyguları vardır.

Bir kadını sevmek çoğu zaman, bir fırtınayı kucaklamaya benzer; sizi illaki ve biraz savuracaktır. Savrulurken kendinizi de onu da korumanız gerekir. Onun da sizi kollayıp-göstereceği zamanlar az değildir.

Türlü-çeşitli sevgiler vardır. Kiminde aşk, tutku ve şefkat, kiminde sadece aşk ve şefkat, bazısında sadece sevgi ve şefkat olur.

Ama hepsinde şefkat ve akıl olmalıdır. Çünkü bir kadını akılsızca veya şefkatten yoksun bir şekilde sevmek, ona verilebilecek en kötü hediyelerden birisidir.

----------------------------
Bu yazıya eşlik eden çalışma: Niko: “Secret Love” Tıklayınız: Nikos: "Secret Love"

--------------
Savaş Şenel
İngilizce-Yabancı Dil Öğrenim Danışmanı
&
İletişim Danışmanı

Medyatik Terapi: Kitaplar, filmler, hikâyeler vs gibi araçlarla kişisel dönüşüm
Online Dersler-eğitimler

Savaş ŞENEL hakkında bilgi alabileceğiniz linkler
Savaş ŞENEL'in verdiği dersler, eğitimler ve seminerler
Savaş ŞENEL: Vizyonu, Misyonu ve Değerleri
Savaş ŞENEL'in resmî sitesi
Savaş ŞENEL'in Yazmış veya Tercüme etmiş olduğu kitaplar
Savaş ŞENEL'in seslendirilmiş şiirleri-Yazıları

Savaş ŞENEL'in çalışmalarına destek veren kişiler-kurumlar

(Alfabetik sırayla)
http://nedenkitap.com/
http://tavsiyet.com/
http://uskudar34.com/
http://yusufsert.com.tr/

Savaş ŞENEL'in İletişim adresleri:
savassenel@savassenel.com
savassenel@hotmail.com
savassenel@gmail.com
Skype: savas.senel
Facebook: Savaş ŞENEL-Düşünür de Yazar
Facebook:Her gün 1 İngilizce Cümle-1 English Sentence for Each Day
İngilizce öğrenmek için kullanılabilecek kaynak e-grubu
Twitter: www.twitter.com/savassenel
Linkedin: Savaş ŞENEL

----------------

Kitabın İkinci baskısı özel-Cep Boyutunda yapılmıştır.
Okurlarıma teşekkür ediyorum.
Kendiniz ve dostlariniz icin guzel bir hediye:
Kitap hakkında bilgi almak için bu satırları tıklayınız.

Kitabı satin alabileceginiz bir site: www.kitapyurdu.com

BUGÜN HİÇ BİR ŞEY SÖYLEMEK İSTEMİYORUM

2011-11-21T13:53:00.000-08:00

Bugün hiçbir şey söylemek istemiyorum. Uzun uzun susmak istiyorum; yaşadığım şeyin dargınlık bile olmasını istemiyorum; ilgisizlik olsun istiyorum. Şiir bile gelmesin, beni yormasın istiyorum. Bugün herhangi bir şeyi anlamlandırmak, bugün herhangi bir insanı anlamak, anlamamak, dinlemek veya herhangi birisini özlemek, herhangi birisine kızmak istemiyorum. Herhangi birisinin hayatına ne katmam gerektiğini düşünmek ya da başka herhangi bir şey düşünmek istemiyorum. Bugün ilgisiz bile olmak istemiyorum; bugün her şeyden habersiz olmak istiyorum.

Sokakta bir adamın çocuğunu niye tokatladığını, bu kadının neden bana baktığını veya bir delikanlının neden üzgün olduğunu merak etmek istemiyorum. Yaralı bir kedi görmek, onu evime götürmek zorunda kalmak veya sokaktaki kedileri de düşünmek istemiyorum. Bugün istemediğim veya istenmediğim herhangi bir yerde herhangi bir küçük veya büyük amaç için bulunmak zorunda olmak istemiyorum. Bugün beynimin saat gibi çalıştığını veya kalbimin durmadan inleyip-mırıldandığını duymak istemiyorum. Duyarsam ilgilenip-ilgilenmemek konusunda bile düşünmek istemiyorum. Tercihlerle ilgilenmek, iyi bir insan olmaya çalışmak istemiyorum; hiçbir şey olmak istemiyorum; hiçbir şey olmak istiyorum; sükûnet; sadece sükûnet istiyorum.

Hiçbir şeyin sebebiyle, neden öyle olduğuyla, neden böyle olduğuyla veya neden şöyle olduğuyla ilgilenmek istemiyorum. Hiçbir ayrım, hiçbir fark üzerinde düşünmek, herhangi bir mesaj vermek veya almak, herhangi bir acı haber duymak veya neşeli bir haber vermek istemiyorum.

Büyük bir okyanusun içinde ve suyun yüzünde süzülür gibi, kendi yalnızlığımda ve hüznümde süzülmek istiyorum; bu yalnızlığı ve hüznü dağıtmak için herhangi bir şey yapmaksızın, sadece, gerçekten ve hakikaten yalnız olduğumu kabul etmek ve içime sindirmek istiyorum.

Bu idrak, sessiz duam bu olsun istiyorum…

Her şeyi, hiç değilse bazı şeyleri, yeniden hatırlamak üzere, ama hiç değilse, 1 saat için unutmak istiyorum…
--------------
Savaş Şenel
İngilizce-Yabancı Dil Öğrenim Danışmanı
&
İletişim Danışmanı

Medyatik Terapi: Kitaplar, filmler, hikâyeler vs gibi araçlarla kişisel dönüşüm
Online Dersler-eğitimler

Savaş ŞENEL hakkında bilgi alabileceğiniz linkler
Savaş ŞENEL'in verdiği dersler, eğitimler ve seminerler
Savaş ŞENEL: Vizyonu, Misyonu ve Değerleri
Savaş ŞENEL'in resmî sitesi
Savaş ŞENEL'in Yazmış veya Tercüme etmiş olduğu kitaplar
Savaş ŞENEL'in seslendirilmiş şiirleri-Yazıları

Savaş ŞENEL'in çalışmalarına destek veren kişiler-kurumlar

(Alfabetik sırayla)
http://nedenkitap.com/
http://tavsiyet.com/
http://uskudar34.com/
http://yusufsert.com.tr/

Savaş ŞENEL'in İletişim adresleri:
savassenel@savassenel.com
savassenel@hotmail.com
savassenel@gmail.com
Skype: savas.senel
Facebook: Savaş ŞENEL-Düşünür de Yazar
Facebook:Her gün 1 İngilizce Cümle-1 English Sentence for Each Day
İngilizce öğrenmek için kullanılabilecek kaynak e-grubu
Twitter: www.twitter.com/savassenel
Linkedin: Savaş ŞENEL

----------------

Kitabı satin alabileceginiz bir site: www.kitapyurdu.com

Bugün, benim doğum günüm

2010-03-06T04:05:00.000-08:00

Bir de baktım yeni bir yaşıma girmişim ve bir yandan bir yaşı bitirmişim. Aslına bakarsanız, dünyaya 7 aylık olarak, yani 2 ay 10 gün erken geldiğim günden beri bu böyle! Bütün bu yıllara eşlik eden bir çok şey yanında, merak duygusu da hep benimle olmuş. Hep sorularım olmuş, cevaplar aramışım. Annem ve babam beni susturmadıkları için, bu duygu ölmemiş. Sonradan da bana hep sorular gelmiş. Belki de bu süreç, ilk bir kaç ayı annemin kucağında değil, küvözde geçirdiğim içindir. Belki de daha sonra; mesela bebekken elle tutulabildiğim zamanlarda teyzemin beni kucağına aldığı vakitlerden birisinde yere düşürmesiyle başladı, ama ondan önceki süreci hatırlayamadığım için, kıyaslama yapamıyorum! Beni kucağından düşürdüğü için teyzeme kızmıyorum, o da küçüktü, beni seviyordu ve zaten bizi kucaklarından düşürenler bizi sevenlerdir! Çünkü bizi düşmanlarımız değil, sevdiklerimiz kucaklarlar!

Anlayışlı bir anne ve babanın çocuğu olarak ve iki kız kardeşimle bilikte büyüdüm. Annem ve babam bütün sorularımı sabırla cevaplandırdırlar veya cevaplandırmaya çalıştılar. Fikirlerim sebebiyle şiddet görmedim, ama sorulara cevaplar arayan ve kendince bulan zihnim, çocukken de, gençken de yetişkin de arkadaşlarım, büyüklerim ve akrabalarım tarafından hep sorgulandı.

Hep ilginç ve geleceği parlak fikirlerin büyüsüne kapıldım; pişman olmadım. Ama karşıma çıkanların çoğu bana anlamak veya incitmek için değil, ama incitecek şekilde sorular sordular. Bu süreç, ben 13 yaşlarındayken başladı. Fakat ilginç bir özelliğim vardı, inandığım şeyleri hakkıyla savunamasam da, hiç bırakmazdım. Her idealistin başına gelen benim de başıma geldi: yabancılandım, "öteki" oldum. Sonra bu durumun benim hayatımın bir parçası olduğunu anladım ve kabullendim. Önce "öteki" oldum, sonra beni "ötekileştirenler" "ötekiler" durumuna düştüler, ama ben onlara "ötekilermiş" gibi davranmadım. Anlamaları için zaman lazımdı, bu kadar basitti.

Türk insanını tanırım ve severim; beni ötekileştirenleri de, beni olduğum gibi kabul edenleri de. "Bu dünyada bizden başkalarına yer yok!" diyenlerin de bu dünyada bir yerleri olduğunu kabul ettim, çünkü onlardan bir farkım olsun istedim.

Üstatlarım oldu. Onlara rastlamasaydım, boşlukta savrulacak, duyarlı, düşünür beynimi kimbilir nelerle uyuşturacaktım! Belki her erkeğe "rakip", her kadına da "haz kaynağı" gözüyle bakacaktım. İnsan olduklarını, kalpleri, ruhları olduğunu ve içlerinde bir çocuk bulunduğunu ya görmeyecektim ya da görmek istemeyecektim. Ya haz tüccarı olacaktım ya da haz tüccarlarının elinde savrulacaktım! Belki de rakı şişesinde balık olacaktım!

Ama öyle olmadı ve bunun için hep şükrederim. Başımdan geçenlere içerim, ama daha çok "aklımdan geçenlere içerim!" Ama su, ayran, kahçe, çay vs. içerim.

Başıma çok kötü şeyler geldi, kimselere diyemedim, kusurlarım oldu, ama kimseciklere anlatmadım. Onları, beni anlayabilecek ve affedebilecek olana anlatırım. Belki de yaşadıklarım ve işlediğim kusurlarım sebebiyle, insanları daha iyi anlar oldum, mutevazı oldum, kibirli davranamaz, onlara hemen kızamaz oldum. Saf yerine koydular, saflık yaptılar; bunu ben söylemedim, ama sonradan farkettiler...

Hızlı yaşamışım, güzel şeylerin parçası olmuşum. Hakkını veremiyorum diye hiç bir güzel şeyi terketmem ve onunla kalırım. Güzel yerlere ve topluluklara ait olmak isterim. Ait olduğum yerler, güzel yerler olsun isterim. Bir şeyin önünü ardını düşünmeden hareket etmemeyi, düşünmeden hareket edip bir hata yaparsam da utanmayı öğrendim. Utanmaktan korkmadım. Utanılacak bir şey yaptımsa, pişman olmak istedim, pişkin olmak istemedim. Çünkü pişman olursanız, kendinize gelirsiniz, pişkin olup-savrulursanız başka yerlere gidersiniz! Pişmanlığın getirdiği acıyı ve dönüşümü, pişkinliğin verdiği rahatlatıcı uyuşukluğa tercih ettim.

Ve 43 yaşına geldim. Bu yaşta görünmeyi seviyorum. Hangi yaştaysam o yaşta görünmeyi seviyorum. 18 yaşımda 18 yaşındaya görünmeyi seviyordum, 43 yaşında da 43 yaşında görünmeyi seviyorum. Çünkü 43 senedir yaşıyorum, yaşadığım yıllar eksik görünsün istemiyorum! Sevdiklerimi sadece kollarımla kucaklamıyorum, kollarımla, 43 yılda birikmiş olan sevgim, hoşgörüm ve bilgeliğimle kucaklıyorum.

Dostlarım yaşlanmakta olduğum için beni gizli veya açık bir şekilde teselli ediyorlar; hâlbuki ben yaşlanmakta olduğum için, insanları anlayabiliyorum ve onları teselli edebiliyorum. Bir kitabı iyi anlayıp tercüme edebiliyorum, çünkü dert nedir, tasa nedir, haz nedir, evlat acısı nedir, özlemek nedir ve sonunda illa galip çıkmam gereken iç kavgaları yaşamak nedir biliyorum.

Aşkın, sevginin, şefkatin ve tutkunun ne olduğunu biliyorum. Her aşkta, tutkuda ve sevgide, mutlaka şefkatin yer alması gerektiğini biliyorum. Amma velâkin her sevginin ve şefkatin, aşka veya tutkuya dönüşmek zorunda olmadığını da biliyorum. Aşka olan saygım, ona köle olanlardan daha fazladır. Ve fakat, aşkın ketçap veya yoğurt gibi herşeye eklenmesininin gereksiz olduğunu biliyorum!

Seçim yapmanın trajik bir şey olmadığına; seçim yapmak zorunda bulunmanın bir ayrıcalık olduğuna inanıyorum. Trajik olan şeyin, doğru seçimleri yapmanıza ve herşeyi yerli yerine koymaınıza yardımcı olacak değerlerden yoksun bulunmak olduğunu biliyorum.

Aslında her ilişkiyi yöneten üç kişi olduğunu, bu üç kişinin siz, karşınızdaki insan ve inandığınız ortak değerler olduğunu biliyorum.

Çok şey biliyorum, daha fazla şeyi bilmiyorum.

Bir şeyi biliyorum, hayat bir lütuftur, verildiği gibi de geri alınacaktır. "Hoca yaşlandı, derinleşti!" demeyin. Ben bunu 13 yaşımdan beri biliyorum, merak etmeyin!

4 çocuk dayısıyım, Japonca bilmiyorum.

Kıymetli bir arkadaşım ve okurum: "Doğum gününle ilgili bir yazı yazmayı düşünmüyor musun veya böyle bir yazı var mı?" diye sorunca, ben de bu yazıyı yazdım.

Doğum günümü kutlayan veya benim bugün doğmuş olduğumu aklından geçiren herkese teşekkür ediyorum. İnsan, insanlarla yaşar, sorunlar da, fırsatlar da insanlarla gelir. Bazen insan olmak bana ağır bir sorumluluk gibi gelse de, beni insan olarak yaratana ve iyi insanlarla muhatap edene şükürler olsun.

Herkese güzel bir hayat diliyorum.

---------------
Savaş ŞENEL: Vizyonu, Misyonu ve Değerleri
---------------
Konuyla ilgili film-kitap önerileri yapmak-almak ve yorumlarınız için:
MSN: savassenel@hotmail.com
savassenel@savassenel.com
Skype: savas.senel
Twitter: savassenel
-------------------

Kendiniz ve dostlariniz icin guzel bir hediye:
Kitap hakkında bilgi almak için bu satırları tıklayınız.

Kitabı satin alabileceginiz bir site: www.kitapyurdu.com

Seslendirilmiş yazı: Kadınlar Hakkında

2009-10-15T05:39:00.000-07:00

Şöyle der yasa:

Kabalıktır ısrar etmemek,
Bir kadın seni reddediyorsa.
Hemen bırakıp gidersen,
Şansın olmaz bir daha.

Onunla hayat bulduğunu,
Kadın her yaşta duymak ister,
Ve güzel olduğunu.

Üşüyorum diyorsa,
Verdiğin sade ceket olmasın.
Ona sokul ki,
Yüzü solmasın.

O da seni sever,
Çocuklarını seversen,
Saygı duyar sana,
Işıltısını översen.

Bırak anlatsın, sus ve dinle,
Konuşmuyor o zaten
Yüksek sesle söylüyor
Ne geçiyorsa zihninden.

Kaybetmemek için güvenini
Sırrını kimseye vermeyeceksin,
Ondan izin almadan
Mutfağına girmeyeceksin.

Şöyle der yasa:

Bir kadının ricası emirdir.
Artık sana emrediyorsa,
Bir kabalık ettin demektir.

İstediğin kadar sever seni,
Ona önce saygi duyarsan,
Her zaman sever seni,
Zarafetine uyarsan.

--------------
Savaş ŞENEL: Vizyonu, Misyonu ve Değerleri
--------------
Konuyla ilgili film-kitap önerileri yapmak-almak ve yorumlarınız için:
MSN: savassenel@hotmail.com
savassenel@savassenel.com
-------------

Kendiniz ve dostlariniz icin guzel bir hediye:
Kitap hakkında bilgi almak için bu satırları tıklayınız.

Kitabı satin alabileceginiz bir site: www.kitapyurdu.com

Seslendirilmiş yazı: Kızıma

2009-07-13T11:24:00.000-07:00

Sen doğduğunda, ağabeyini, oğlumu ihmal ederim sanıp korkmuştum biraz. Ama öyle olmadı.

Bana ağabeyini unutturamadın! Zaten bunu da istemezsin!

Ama sen farklısın!

Gülümsemelerin, sokulman, nazlanmaların… Bir âlemsin sen!

Gelip bana sokuluyorsun ya, başını eğip kollarını bana doğru uzatarak dansa davet ediyorsun ya! Nerden öğrendiysen, yüzünde mahcup bir ifade var ya! Sana hayır diyemiyorum! Zaten hayır demek de istemiyorum!

Kapıdan çıkarken, beni usul usul, tane tane ve özenle öpüşün, sevgiyi duyumsamadaki dikkatin… Belli ki sevmek ve sevilmek için yaratılmışsın…

Kulağıma eğilip saçlarını kestirmek için izin isteyişin, ben izin verince sevinişin, ama yorulduğunda izin almadan kucağıma gelişin ve sarılman… senin saçlarını koklarken duyduğum sevgi ve bir yandan da seni bu denli sevmekten ürküyor olmam… Sen ilginç bir deneyimsin…

Hani bazen yanıma geliyorsun ya, beni özlemişsin, anlıyorum. Sen bir şey demeden sana sarılıp, saçlarını kokluyorum. Bunu büyüdüğün zaman da yapalım, olur mu?
Zaman, mekân ve aradan geçmiş olan yıllar benden bu imtiyazı almasın…

Senin kocaman hâlini düşünüyorum…

Bir babanın en büyük kâbuslarından birisi senin büyümüş hâlin olsa gerek!

Etrafındaki kişiler, senin zarafetinin, güzelliğinin veya çekiciliğinin altında kırılgan ve zarif bir kalbin olduğunu görebilecekler mi?

Başkaları da seni benim gibi sevecek mi?

Sen uyuyakaldığında, seni yatağına götürmek üzere kucakladığım zaman, sanki kalbini de kucaklıyorum; dünyanın en kırılgan varlığını taşır gibi oluyorum.

Bir gün birisi hayatını seninle geçirmek istediğini söylediğinde ve sen bunu bana ilettiğinde acaba ne yapacağım?

Sanıyorum, tek düşüncem sana kör ve geçici bir aşkla değil, saygıyla, sevgiyle ve şefkatle bağlanıp-bağlanmadığını anlamak olacak…

Sana bunları veren birisini ben de çok seveceğim, emin ol.

Sevmek, yanında endişe, ilgi ve korkuları da getiriyor…

Ve bazen yoruyor da.

Ama seni sevmek güzel…

Ve Allah Kerim…
-----------------
Savaş ŞENEL: Vizyonu, Misyonu ve Değerleri
-----------------
Konuyla ilgili film-kitap önerileri yapmak-almak ve yorumlarınız için:
savassenel@savassenel.com
savassenel@hotmail.com
skype: savas.senel
-------------

Kendiniz ve dostlariniz icin guzel bir hediye:
Kitap hakkında bilgi almak için bu satırları tıklayınız.

Kitabı satin alabileceginiz bir site: www.kitapyurdu.com

OĞLUMA

2009-06-06T11:41:00.000-07:00

Seni çok iyi anlıyorum dalgın çocuk.

Duygulusun, düşüncelisin ve seni çok seviyorum.

Kokunu özlüyorum.

Büyümeni, değişmeni ve gülümseyerek bilgiçlik yapışını seviyorum.

Bir kitaba dalıp-gidişini seyretmeyi,
Veya sana komik gelen satırları okudukça odanda attığın kahkahaları evin uzak köşelerinden duymayı,

Bana itiraz edişini ve benden başka birisi olmaya başladığını görmeyi çok seviyorum.

Bana kolayca sokulmadığını, ama aslında bunu yapmayı çok sevdiğini biliyorum.

Bir gün büyüyeceksin. Bir şeylere üzüleceksin, belki âşık olacaksın.

Sessizleşeceksin. Ben hiçbir zaman arkadaşın olmadım, olmayacağım da.

Ama bana karşı daha da yabancılaşacaksın.

Seni anlamadığımı düşüneceksin ve bazen anlaşılmaz olacaksın da.

Ama seni sevdiğimi unutma.

Aramızdaki en güçlü bağ budur.

Her zaman bu bağı hatırlayıp yeniden başlayabiliriz.

Babamla beni birbirimize bağlayan en güçlü şey budur.

Yoksa ben de çekilir bir oğul değilim!

O da bazen beni kızdırır.

Ama severiz birbirimizi.

Çok duygusalım değil mi?

Bilsen aslında ne kadar gerçekçiyim!
------------------------------
Savaş ŞENEL: Vizyonu, Misyonu ve Değerleri
------------------------------
savassenel@savassenel.com
savassenel@hotmail.com
skype: savas.senel

BENİM EN GERÇEK HÂLİM!

2009-06-06T11:02:00.000-07:00

42 yaşındayım: Biraz büyüdüm sayılır!

Çocukken, bize “erkekler ağlamaz” diye öğretmişler.
Ondan beri gözyaşlarımı içime atmaya çalıştım; çok birikince yazılar-şiirler besleyip-büyüttüm!
Dayanamadığım; kendimi tutamadığım zamanlar oldu!
Lavabolarda, hastane kuytularında ve sokaklarda tanıdığım kimseler görmesinler diye gizlice ve sessizce ağladığım oldu!

Benim çocukluğumun İstanbul'unda, ahşap evler, varlıklarından dolayı mahcubiyet içinde değillerdi; “yıkılsak ne olur!” diye inlemezlerdi ve içlerinde insanlar yaşardı.
O evlere bakıp da “Yansa da yerine betondan evler yapsak” deyip-bekleyenleri yoktu o evlerin!

Sokaktan dondurmacılar geçerdi ve biz de onlardan dondurma alır-yerdik.
Hijyen falan umurumuz değildi.
O zamanlar reklâm sektörü dondurmaya el atmamıştı, dondurma masum bi’ şeydi!

Annem yaşıyordu o zamanlar…
Ailesini seven, hüzünlü güzel ve gencecik bir kadındı.
Annem beni hiç bırakmayacak sanırdım.
Beni kucağına alır, kendi satın almış olduğum, ama okuma-yazma bilmediğim için okuyamadığım dergileri bana okurdu.

Ne güzel anlarmış!

Annem ölünce gizli-gizli ağladım.
Ulu-orta ağlayamadım.
Çok şey değişti, acım değişmedi.
Birçok şeye alıştım.
Saklasam da, annemin yokluğuna alışamadım.
Zamanla geçer sandım.
Aldanmışım…

Ben büyüdüm, ama özlemim de büyüdü.
İstatistiklere göre bir sayının eksilmesinden ibaret olan;
Biyolojiye göre doğal sayılan bu ölüm ve ayrılık, benim için hiç de öyle olmadı.
Annemi hep özledim…

Boğaz köprüsünden yürüyerek geçtik.
Babam, ben ve amcamın çocukları vardı.
Köprü beşik gibi sallanıyordu.
Çok güzeldi boğazın görüntüsü oradan!

Ortaokuldayken Jane Fonda’ya âşıktım.
O zamanlar gencecik, sarışın ve çok güzel bir kadındı!
Gözüm Ne Türkân Şoray’ı ne de Fatma Girik’i görüyordu.
Ona, Jane Fonda’ya, mektup atmayı düşünürdüm.
O zamanlar internet yoktu, PTT vardı.

İlkokula gittiğim gün, dün gibi duruyor gözlerimin önünde.
Okulun bahçesi, bana çok büyük gelirdi o zamanlar.
Uzun zaman önce gittiğimde okulun ve bahçenin ne kadar küçük olduğunu fark ettim.
O sıralar, yerde bulduğum kâğıtları bile okurdum.
Nerden bileyim, bilmenin biraz da acıtan bir şey olduğunu!

Arkadaşlarım birkaç kez beni terk ettiler!
İnandığım yolda yalnızsın dediler!
Savunduğum şeylere dair bilgi birikimim, onlara olan inancım kadar güçlü değildi!
Arkadaşlarımı İkna edemedim!
Çocukluğumdan beri sorgulanmaya; düşünsel olarak hırpalanmaya alıştım!
Gülümseyerek yürümeye alıştım.
Ama karşımdaki bir çocuk da olsa, haklıysa ikna olmaya hep hazırdım!

Çok yazarım, şiir de yazarım, ama gerçekten şiir yazarım!
Okuyunca sızlanan, canlanan şiirler ve inciten dizeler yazarım!

Artık büyüdüm.
Şimdi kendimi, çocukları, erkekleri ve kadınları daha iyi anlıyorum.
Babamı daha iyi anlıyorum.

Babama onu ne kadar çok sevdiğimi hâlâ söyleyemiyorum, ama belli edebiliyorum!
Ona çokça sarılıyorum; daha sık takılıyorum!

Anladım ki içimdeki çocuk büyümemiş.
Yaptığım tek şey onu saklamayı öğrenmek olmuş.

Aslında benim en gerçek hâlim oymuş.
Onu seviyorum…
Ama çok seviyorum!
--------------------------------
Savaş ŞENEL: Vizyonu, Misyonu ve Değerleri
------------------------------------
savassenel@savassenel.com
savassenel@hotmail.com
skype: savas.senel

Seslendirilmiş yazı: Telvesiz Kahve!

2009-06-02T15:47:00.000-07:00

Telvesiz kahve olur mu? Olur! Şaşırırsınız lezzetine! Telvesiz kahve, "falsız kahve" demektir!

Falsız kahve, dertsiz kahvedir. Çünkü fallarda üzücü şeyler de çıkar! Gerçi, benim baktığım fallarda dert az olur, zira derdi içime atarım söylemem!

Kahveyi seviyorum! Telvesiz olanını da seviyorum! Hele, ilk kez ve acemice yapılmış olanını daha çok seviyorum! İçindeki heyecanı seviyorum!

Yaşanan küçük mahcubiyet, yeniden ve benim için kahve yaptırır diye; bende hatırı ve hâtırası kalır diye seviyorum.

Daha bir sürü şeyi seviyorum!

Akşamın çerçevelediği küçük mumları, sessizliği, suskunlukları, sükûnu ve üşümüşlüğün bıraktığı serinliği seviyorum!

Odada duyulan, ama aslında uzaklardan gelmiş olan melodiyi, özenle kurulmuş olan sofrayı, giyilmemiş terlikleri ve sessizce içilen çayı seviyorum.

Duvara yaslanıp-dinlemeyi, yeni bir evi, yeni bir hayatı gezer gibi gezmeyi ve karşılıklı duyulan saygıyı seviyorum.

Dinleyebilmek için susmayı seviyorum.

Yeniden gelebilme umuduyla gitmeyi seviyorum.

Ne çok şeyi seviyorum!

Ne güzel şeyleri seviyorum!

Şükretmezsem olur mu?
------------------
Savaş ŞENEL
------------------
savassenel@savassenel.com
savassenel@hotmail.com
Skype: savas.senel